Περι ανεμων και υδατων...


Ηρεμια...ενω ολα γυρω σου τρεχουν, νιωθεις μια παραξενη ηρεμια. Δεν ειναι θεμα ηχου πλεον. Η ηρεμια ερχεται εκει που δεν το περιμενεις. Δεν χρειαζεται να αντιληφθεις το νοημα της. Θα το βιωσεις και συ καποια στιγμη. Ειτε φευγοντας για αλλα μερη, ειτε επιστρεφοντας στα παλια σου μερη. Σημασια εχει να την αγαπησεις.

 Χαζευοντας στο βιβλιο, ταξιδευω. Σαν να ζεις σε ενα παραλληλο συμπαν. Η διασταση του εξωπραγματικου σε γοητευει. Αν εισαι και λιγο καλλιτεχνης οι διαστασεις σμιγονται και αντιλαμβανεσαι το βαθυτερο νοημα. Απλα το ζεις και καποτε το νιωθεις.

Ο ανθρωπος ειναι σπουδαιο πραγμα. Μια υλη που αποτελειται απο απειρα σωματιδια. Η δυναμη που πηγαζει απο μεσα του ειναι απεριοριστη. Καποτε μπορει και να χαθει. Φαυλος κυκλος και τα χρονια περνουν, δυναμωνει, αποδυναμωνεται και ξανα το ιδιο.

Σας αφηνω με αυτο: "Ωριμοτητα του ανθρωπου ειναι να ξαναβρισκει τη σοβαροτητα που ειχε παιδι οταν επαιζε" Nietzshe





Comments