Οι μάσκες


Και επανέρχομαι στο θέμα του χρόνου. Στον χρόνο που κυλάει, με γρήγορους ρυθμούς και εντούτοις, δεν λέει να αλλάξει. Οι δείκτες του ρολογιού κόλλησαν εκεί...πάνω σε ένα εφτά και πάνω σε ένα τέσσερα. Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν κρίσιμες εδώ στο νησί και στη συνέχεια έγιναν όλα μπουρλότο με ένα τρόπο "ολιγόλεπτο" και "μαγικό". Και τι είναι ο χρόνος άλλωστε; Μάλλον μια κατασκευή του ανθρώπινου μυαλού;

Εν πάση περιπτώσει, στο νησί, "όλα μπουρλότο, αλλά όλα καλά". Ξεκίνησαν ήδη τα τύμπανα της προεκλογικής, των αλλαγών, των φυλακών...Όλοι σχεδόν επί καθημερινής βάσης στα πηγαδάκια των μοναχικών και κρύων κυπριακών καφετεριών μιλάνε για το μέγεθος της διαφθοράς, ασκούν κριτική, αναθεματίζουν. Μοναχικών και κρύων, γιατί μόνοι μας τα λέμε και μόνοι μας τα ακούμε, σύμφωνα με την λαϊκή γνώμη.

Από την άλλη, λιγότερο πια το κρύο. Βγάλαμε αισίως το χειμώνα και οδεύουμε προς την άνοιξη. Και λίγο πριν ανέβει η θερμοκρασία, οι μάσκες για κάποιους πέσανε, και ξεγυμνώθηκαν. Έστω και με την επερχόμενη αλλαγή της θερμοκρασίας, θα λεγα πως, οι μάσκες της ψευδοέπαρσης, οι μάσκες των εγωιστικών διαθέσεων εξακολουθούν να υφίστανται και να κυκλοφορούν "ελεύθερα" είτε μέσα από της φυλακής τα σίδερα, είτε εκτός...

Ναι, η διαφθορά, υπάρχει σε μεγάλο βαθμό εδώ στο νησί, σύμφωνα, με τα αποτελέσματα του Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς (ΔΑΔ) για το 2016. « Η Κύπρος ανάμεσα στις 31 ευρωπαϊκές χώρες, βρίσκεται στην 22η θέση, σημειώνοντας πτώση τεσσάρων θέσεων σε σύγκριση με το 2015... Η τάση αυτή μπορεί να αποδοθεί στις υποθέσεις διαφθοράς που παραπέμπονται στη δικαιοσύνη τα τελευταία χρόνια και επομένως έχουν αντίκτυπο και στις αξιολογήσεις που γίνονται.» (πηγή: http://transparencycyprus.org/archives/4890 ). 

Σχεδόν ένα εκατομμύριο πολίτες, όπου λίγο πολύ, λόγω ακριβώς και του μικρού μας πληθυσμού, όλοι γνωρίζουν, είτε ο ένας τον άλλο, είτε ο ένας για τον άλλο. Και επικρατεί μια περίεργη σιωπή...αλλά στους αναθεματισμούς, είμαστε συνήθως, πρώτοι στην πίστα της μάγκικης εξουδετέρωσης αντιπάλων και μη. Η μαγκιά όμως, εξαντλείται στην κριτική και σε επεα πτερόεντα...

Παρόλα αυτά, και πέραν της "σιωπής", αντικειμενικά μιλώντας, θεωρώ, πως τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει αλλαγές έστω και κατόπιν εορτής. Τα πράγματα, ξεκαθαρίζουν σιγά σιγά. Οι αρχικές επιλογές από το μενού, έχουν ακυρωθεί, συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι ώρα για άλλα λάθη.
Φυσικά, ο άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Λίγο πολύ, τα λάθη συμβαίνουν. Σημασία έχει να εντοπίζονται, και να διορθώνονται. Γιατί, άλλωστε, από τα λάθη μαθαίνουμε και υποκειμενικά μιλώντας, γινόμαστε καλύτεροι, και πιο ανθρώπινοι. Και όσο πιο ανθρώπινοι, τόσο λιγότερα και τα λάθη. 

Προφανώς δεν είμαστε ακόμα αρκετά ώριμοι για να λειτουργούμε προληπτικά ώστε να μην γίνονται λάθη. Μετά πως θα προβάλλαμε ως ηγέτες και διασώστες; Ίσως ο χρόνος να αποτελεί ένα ωφελιμιστικό εργαλείο, ένα άλλοθι, μια δικαιολογία, έναν αντιπερισπασμό.
Ως απλοί παρατηρητές, καλό θα ήταν, όλοι μας, να βλέπουμε την αισιόδοξη πλευρά της ζωής. Η οικονομική κρίση, λίγο πολύ, μας έκανε καλό, σε κάποια σημεία. Η κοινωνία, ίσως βλέπει πλέον, αλλιώτικα. Οι φωνές των πολιτών, ακούγονται ολοένα και πιο πολύ. Άλλοτε μάγκικα, και άλλοτε μοναχικά. 

Έμαθε όμως η κοινωνία αυτή των πολιτών να μην σωπαίνει και να ζητά πειστικά εξηγήσεις καθώς επίσης και απαντήσεις;
Ο χρόνος, είτε υπαρκτός είτε ως ψευδαίσθηση, θα δείξει...

Comments